| تبليغات | X |
آخرین نوشته ها
از یادداشت های خصوصی یک استاد قلابی
توضیح کلمه نوشت های دیروزانه من 1
کلمه نوشت های روزانه من 1
دانلود شماره جدید ستون آزاد
فتوکاتور روبات ها
سفر- همایش نامه یک مهمان همایش ندیده ی همایش!
فتوکاتورهای سیزده بدر
فتوکاتور سریال های نوروزی
هدیه غرغرو به من
زودتربرین گم شین بیرون دیگه، حوصله تون رو ندارم!
این مطلب رو دو سال پیش نوشتم ولی جایی چاپ نشد تا اینکه این هفته در سوسه چاپ شد
زودتربرین گم شین بیرون دیگه، حوصله تون رو ندارم!
" تشریف داشتین حالا. در خدمتتون بودیم. جنابعالی مراحمین . به روی چشم . و ... و ... و" بعضی وقتها این چیزها رو که می شنوم حالم یه جور بدی می شه. آخه اگه این جملات و عبارات مودبانه از روی صداقت باشه یه چیزی ولی وقتی یارو با پلک های روی هم رفته ساعت یک و نیم نصف شب میگه "تشریف داشتین حالا" منظورش چیه؟ یعنی اینکه زودتربرین گم شین بیرون دیگه، حوصله تون رو ندارم! باور ندارین پس خوب توجه کنین:
- خانوم این برادر زن عزیز شما کی قراره قدماش رو روی جفت چشای ما بذاره؟
- تا الآن باید می اومد دیگه. نمی دونم چرا دیر کردن.
- طوری نیست حتماً توی این ترافیک سنگین گیر کردن.
.... زینگ...
- اِ... مثل اینکه اومدن....تیلیق.... بـَ....ه ، سلام محمود آقا. خوش تشریف آوردین. ما رو قابل دونستین.
- اختیار داری صادق جان. رسیدیم خدمتتون تا احوالتون رو بپرسیم. خلاصه دوباره مثل همیشه مزاحمتون شدیم.
- حالا تشریف بیارین تو.دم در بده. بچه خوشگلت هم که پشت سرته. بیا بغل عمو. گوگوی مگوری.
- دست بوس شماست.
....چند ربع ساعت بعد...
- بیخود به ساعت نگاه نکن. ایندفعه رو دیگه باید برای شام وایستی.
- نه. زحمت نمی دیم دیگه.
- اختیار دارین شما مراحمین.آخه چه زحمتی. یه لقمه نون و ماسته باهم می خوریم دیگه.
[بعد از کلی اصرار]
- باشه. ولی شما هم یه دفعه باید بیاین خونه ما تادر خدمتتون باشیم.
- چشم. حتماً توی زحمت میندازیمتون.
... موقع شام...
- محمود جان چقدر کم میل کردی. یک کم دیگه بریز. تو خانواده ات همه تون خجالتی هستین ها!
- نه صادق جان. این خواهر عزیزم اینقدر این بشقاب ها رو پر کرده که آدم حسابی سیر میشه.
.... موقع رفتن...
- اگه اجازه بدین دیگه ما رفع زحمت کنیم.
- نه، کجا؟ تشریف داشته باشین حالا.
- نه دیگه دیروقته. شما هم احتیاج به استراحت دارین.
- نه بابا تازه سر شبه.
- نه دیگه. به خاطر پذیرایی خوبتون هم دستتون درد نکنه. از ما یاد بگیرین. طرف های ماهم تشریف بیارین.
- همین که اومدین خیلی لطف کردین. خداحافظ شما.
و حالا اون روی سکه:
- آهای... این داداش آویزونت کی قراره بیاد اینجا تلپ بشه.
- نمی دونم این نادون چرا باز دیر کرده. احتمالاً باز تقصیر اون زن اِکبیریشه.
- از اون برادر آسمون جلت غیر از این بر نمی یاد. حتماً باز جورابش رو توی یخچال گذاشته و پیداش نمی کنه!
.... زینگ...
- اِ... مثل اینکه شروع شد. دارن روی سر ما خراب میشن...تیلیق... علیک.... باز که اینورا پیداتون شد. دوباره شام نداشتین؟!
- اینم اصرار بچه ها بود وگرنه صد سال سیاه هم پامو توی این خراب شده نمی ذاشتم. اصلاً کلاس ما کجا و شما کجا؟
- هوی... کجا کله ی پوکت رو انداختی میری تو. هر وقت گفتم خاک انداز خودت رو جلو بنداز.
- حالا که رفتم تو. چه قار قاری می کنی.
- اِ... این بچه ات چرا پرید توی بغل من. چه بویی هم میده.
- سلام عمو جون.
- ایول مثل اینکه این یکی ادب داره. علیک سلام عمو جون. خوش اومدی.
- تف!!!
- ای بی تربیت. تو هم به اون بابات رفتی!
....چند ربع ساعت بعد...
- دیر وقته ها. قصد ندارین چترتون رو بردارین، برین. فامیل های دیگه هم هستن ها!
- نخیر تازه سر شبه. تازه مگه تو مرغی که سر شب بخوابی. این وقت شب حال میده که به من بگی حال بی صاحابت چطوره؟!
- بتوچه...[...]...[...]!!!
- می دونم که قصد نداری برای شام مزاحممون بشی ولی به خاطر اینکه ادب رو به جا آورده باشیم... حالا برای شام تشریف داشته باشین! (آخ، حالم بد شد!)
- چون اصرار میکنی باشه!
... موقع شام...
- بیا ما رو هم بخور دیگه! ته اش رو بالا آوردی که! توی گاوداری هم اینقدر...
- [آروغ!]....
.... موقع رفتن...
- خانوم این پیژامه من رو از خونه آوردی؟ آخه امشب می خوایم اینجا بخوابیم!
- پاشو جمع کن. اگه هم می خوای اینجا بخوابی طویله بیرونه!
- پس تو اینجا چیکار می کنی؟!
- چی؟
- لئوناردو...
- پیچ پیچی!
- باشه. ما که رفتیم خونه مون. فقط خدا کنه با این غذاهای مزخرفی که به خورد ما دادین، صبح تو سینه قبرستون نباشیم!
- نگران نباش تو حالا حالاها توی موزه ها کار داری! تو میراث فرهنگی ای هستی برای خودت!
- دیگه حوصله ریختت رو ندارم. ما که رفتیم. فقط یه وقت اونورا پیدات نشه ها. خودم شب عید برای خونه تکونی بهت زنگ می زنم!
- باشه. ولی جراحی لاستیک رو برای امثال تو گذاشتن ها اکبیری نکبت!
و این شاید واقعیت ماجرا باشه!